เคยนำเสนอมาแล้วคำว่าทิศน่ะครับ คลิกไปอ่าน ทิศ ภาษาเขมรเรียก ទិស ตึ๊ฮ์ ทิศหลักทั้งสี่ที่ใช้บ่อย แล้วจะท่อง ส่วนมากก็เริ่มจากทิศตะวันตก ទិសខាងលិច ตึ๊ฮ์ คาง เล็กจ์ = ทิศตะวันตก ទិសខាងកើត ตึ๊ฮ์ คาง เกิว์ด = ทิศตะวันออก ទិសខាងជើង ตึ๊ฮ์ คาง เจิง = ทิศเหนือ ទិសខាងត្បូង ตึ๊ฮ์ คาง ตโบง = ทิศตะใต้ เรียกย่อๆว่า เล็กจ์ เกิว์ด เจิง ตโบง = ตก ออก เหนือ ใต้ ส่วนทิศทั้งแปด เขมรไม่ค่อยใช้คำว่าเฉียงน่ะครับ  แล้วจะท่อง ส่วนมากก็เริ่มจากทิศตะวันออก  ภาษาเขมร  อ่านว่า แบบไทย แบบอย่างง่าย  បូព៌  โบ  บูรพา […]

คำว่า ผัก ในภาษาเขมรแบ่งเป็น 3 กลุ่ม คือ 1 ผักปรุงอาหาร คือ បន្លែ “บ็อนแลย์” 2 ผักจิ้ม คือ អន្លក់”อ็อนลัวะ หรือ อ็อนโละ” 3 ผักแนมหรือผักแกล้ม คือ ល្បោយ “ละบอว์ย” បន្លែ บ็อนแลย์ ผัก ស្ពៃ ซเป็ย – ผักกาด ស្ពៃស ซเป็ย ซอ – ผักกาดขาว หรือ ស្ពៃបូកគោ ซเป็ย โบก โก ស្ពៃក្រញ៉ាញ់ ซเป็ย กรอญัยญ์ – ผักกาดขาวปลี (ภาษาถิ่นพระตะบอง) ស្ពៃខ្មៅ ซเป็ย คเมา – ผักกาดเขียว ស្ពៃចង្កឹះ ซเป็ย จ็องเกอะฮ์ […]

%d bloggers like this: